Gornje Podunavlje ima jednu od najbogatijih i najraznovrsnijih fauna ptica u Srbiji. Ukupno poznato bogatstvo ornitofaune iznosi 230 vrsta, dok se procenjuje da taj broj realno dostiže čak 280 vrsta, što čini preko 80% celokupne faune ptica Srbije. Utvrđeni broj vrsta gnezdarica do sada je 160, dok se u savremeno doba gnezdi oko 145 vrsta ptica. Prema Lakatošu (1979), u Apatinskom regionu je zabeleženo 209 vrsta, od čega se 90 smatra gnezdaricama.
Međunarodni i nacionalni značaj Gornjeg Podunavlja za ptice je veliki, kako za vrste koje tu borave veći period godine, tako i za one koje se samo kratko zadržavaju pri seobi i disperiziji. Zbog svojih opšte poznatih ornitoloških vrednosti, Gornje Podunavlje or Monoštor je 1989. uvršćeno u regisar područja od međunarodnog značaja za ptice (YU029), prema IBA projektu na površini od 1000 ha (Grimmett & Jones, 1989). Revizijom ovog projekta u 1997. predloženo je IBA područje Gornje Podunavlje u novim granicama, koje će zahvatati površinu od 30.000 ha pod oznakom YU01SE (Puzović i Grubač, 1997). U okviru ovog IBA obuhvaćene su i močvare Plazovića, ribnjak Kolut i Sonćanska bara. Ornitološka vrednost se pre svega ogleda u bogatstvu retkih i ugroženih vrsta na gnežđenju, ali i zbog njegovog značaja za migraciju i zimovanje severnijih populacija.
Gornje Podunavlje je jedna od poslednjih više-manje očuvanih poplavnih aluvijalnih ravni na području Vojvodine i zbog toga predstavlja centar biološke raznovrsnosti faune ptica na našim prostorima, kao i reprezentativni primer vlažnih staništa koja ipak polagano ali neumitno nestajanju.