Dunav je najznačajnija otvorena, nizijska, ciprinidnog tipa, ribolovna voda. Obale Dunava su takve konfiguracije da omogućavaju postojanje velikih plavnih površina obraslih vegetacijom. Samim tim, u ribljoj produkciji, aktivno učestvuju površine pod stalnim rečnim tokom i plavna zona pod vodom, čije učešće zavisi od nivoa vode rečnog toka i dužine njegovog trajanja.
Čitavo područje, koje pripada Crnomorskom slivu, karakteriše se prisustvom 55 vrsta riba, predstavnika 13 familija. Kao tipično ciprinidni region, predstavljen je sa 31 vrstom iz familije šarana, koje, u odnosu na kvalitativnu zastupljenost svih vrsta, znatno dominiraju.
Međutim, ukupan broj registrovanih vrsta nije potpun, jer je reč o jednom dinamičnom, otvorenom ekosistemu, koji zahteva višegodišnja istraživanja, a u kome se promene, i to ihtiofaunističke, registruju tek nakon određenog vremenskog perioda.
Dunav, sa pripadajućim plavnim područjima, na osnovu Uredbe o zaštiti prirodnih retkosti (’’Sl.gl.RS’’, br.50/93) predstavlja stanište 6 vrsta za koje se određuje prvi stepen zaštite (Rhodeus sericeus amarus, Gobio kessleri, Misgurnus fossilis, Gymnocephalus cernua, Zingel zingel i Z.streber).
Od 22 riblje vrste koje se nalaze na Preliminarnom spisku vrsta za crvenu listu kičmenjaka Srbije (Vasić i sar.,1990-91) na području predloženom za zaštitu, prisutno je 16 vrsta. To su populacije onih vrsta čiji je opstanak ugrožen posledicama degradacionih promena u prirodnoj sredini; vrsta čija je brojnost ili geografsko rasprostranjenje toliko mala da postoji opasnost od ugrožavanja opstanka, kao i onih vrsta o čijim se ekološkim zahtevima i dinamici populacije još uvek malo zna.
Na spisku se pored već pomenutih vrsta - prirodnih retkosti, nalaze i ekonomski značajne vrste riba, kao ugrožene u Dunavu i plavnoj zoni (Acipenser ruthenus, Esox lucius, Barbus barbus, Cyprinus carpio, Orthrius barbatulus, Anguilla anguilla, Lota lota, Gymnocephalus schraetser, Sander lucioperca i S. volgensis).
Potreba za njihovom zaštitom proizilazi iz činjenice da im brojnost opada usled prekomerne eksploatacije, tj. intezivnog ribolova (kako po količini tako i u veličini jedinki, van ribolovnih sezona), degradacije staništa na kojim se obavlja mrest većeg broja vrsta, velikog antropogenog uticaja (sa posebno izraženim regulacionim zahvatima i pošumljavanjima) i unošenjem alohtonih vrsta riba.
Posebno treba istaći i značaj očuvanja vrsta Carassius carassius i Tinca tinca koje su karakteristične za plavna područja, koja su u povlačenju, a u kojima im brojnost opada.
Uz navedene, i sve ostale vrste, kvantitativno različito zastupljene na istraživanom području, veoma su važne u lancima ishrane, u očuvanju autohtonog ihtiogenofonda i biološke raznovrsnosti uopšte.
Pored autohtonih vrsta riba koje čine našu ihtiofaunu, danas u Dunavu žive i ribe koje su unesene stihijski ili pak ciljanim poribljavanjima iz voda Severne Amerike, Azije i Evrope. Proces aklimatizacije i naturalizacije za pojedine vrste u potpunosti je razvijen, dok je za neke još u toku.
Do sada je evidentirano 8 vrsta riba, predstavnika familija Cyprinidae, Ictaluridae i Centrarchidae (Ctenopharyngodon idella, Hypophthalmichthys molitrix, Aristichthys nobilis, Carassius auratus gibelio, Pseudorasbora parva, Ictalurus nebulosus, Lepomis gibbosus i Micropterus salmoides). Ove vrste, koje na prvi pogled daju dobre ekonomske efekte u ribnjacima, dospevši u otvorene vode, kroz kompetitivne odnose za prostor i ishranu, ostavljaju za sobom negativne posledice na autohtonu ihtiofaunu, pošto im je dalje širenje nemoguće usmeravati.
Prisustvo alohtonih vrsta riba uslovilo je kako promene u kvalitativnom sastavu autohtone ihtiofaune, tako i u kvantitativnom, koji se ogleda u stalnom opadanju ekonomski značajnih vrsta i porastu malo cenjenih, čija zastupljenost u ulovu može da bude i do 60 %