| O GORNJEM PODUNAVLJU |
ReljefProstor rezervata predstavlja specifičan prirodni predeo, koji se biogeografski, floristički, faunistički, u celosti i po svojim različitim komponentama razlikuje od drugih krajeva naše zemlje. Predstavlja ostatak nekada prostranih predela močvarnih šuma i travno-zelenih površina oko velikih reka, koji su potisnuti krupnim izmenama koje su izvršene u prirodi krčenjem šuma, regulisanjem rečnih tokova, izgradnjom odbrambenih nasipa i mreže kanala za odvodnjavanje kao i drugih aktivnosti čoveka. Deo je velikog ritskog kompleksa koji se proteže i kroz susednu Mađarsku i Hrvatsku a posmatrano u celini predstavlja jedno od poslednjih velikih poplavnih područja na tlu evropskog kontinenta.Čine ga dva rita ,Monoštorski i Apatinski,koji zajedno grade 19648 hektara šuma, livada, bara i močvara uključujući i reku Dunav sa njenim brojnim meandrima. Nadmorska visina područja iznosi 80-88 m i smanjuje se idući od severa ka jugu. Reljef je ravan i blago ustalasan. Karakterišu ga erozivni geomorfološki oblici: meandri, rukavci, stari rečni tokovi, akumulativni geomorfološki oblici: rečne ade i grede. Odlikuje ga naizmenično smenjivanje izduženih greda i depresija koje se protežu skoro paralelno sa tokom reke i rukavaca, što bitno utiče na raspored poplavnih voda i na nivo podzemnih voda. Do izražaja dolaze mikro i nano reljef jer veoma male visinske razlike izazivaju velike promene u sastavu vegetacije i rasporedu biljnih zajednica. Pedološki pokrivač područja se sastoji od nekoloko tipova, podtipova i varijateta zemljišta: aluvijalno peskovito zemljište, aluvijalno ilovasto zemljište, aluvijalno zabareno zemljište, aluvijalno zemljište na ritskoj crnici, karbonatna ritska crnica, bezkarbonatna ritska crnica, močvarno glejno zemljište, odnosno tipovi hidromorfnog reda. Zatim, černozem slabo ogajnjačeni i černozem ogajnjačeni sa flekama solođa kao tipovi zemljišta automorfnog reda (Živković, 1972). |