Opština Apatin je smeštena na krajnjem zapadu Vojvodine, odnosno Bačke i nalazi se na 45° 40' severne geografske širine i 18° 59' istočne geografske dužine. Zapadna granica opštine Apatin je Dunav i Hrvatska, na severu i severoistoku graniči se sa teritorijom opštine Sombor, a na jugu i jugoistoku sa opštinom Odžaci. Opština obuhvata grad Apatin i 4 seoska naselja: Svilojevo, Kupusina, Prigrevica i Sonta.

Površina opštine Apatin je 333 km² sa izuzetno povoljnim geografskim položajem jer se nalazi neposredno uz levu obalu reke Dunav.

Apatin sa svojim povoljnim geografskim položajem, plodnim zemljištem, blizinom velike reke i šumama sa obiljem ribe i divljači oduvek je privlačio ljude da se ovde naseljavaju. Još u praistoriji na prostorima današnje opštine Apatin smenjuju se kulture Sarmata, Kelta, Gota i drugih naroda. U vreme rimskog carstva u I veku naselje je pretvoreno u vojni šanac sa utvrđenjima i imalo je značajnu ulogu u odbrani provincije Panonije. U VI veku ovde se naseljavaju Sloveni, a 896. godine dolaze Mađari i osnivaju svoju državu. U pisanim dokumentima, Apatin se prvi put pominje 1011. godine. Ime je dobio po opatiji Kaločke biskupije. U XIV i XV veku na ovim prostorima postojala su feudalna imanja sa dvorcima oko kojih su se naseljavali ribari, lovci, lađari i vodeničari. Apatin se 1417. godine spominje kao posed Stefana Lazarevića. Turci zauzimaju Apatin 1541. godine i ovde ostaju 140 godina. Tokom Velike seobe Srba pod Arsenijem Čarnojevićem 1690. godine, naseljavaju se Srbi. Nemački kolonisti dolaze u Apatin 1748. godine, a srpski živalj je silom raseljen, uglavnom u Stapar. U ovim godinama Apatin se ubrzano razvija. Nedaleko od pristaništa podignuta je crkva, izgrađen je centar sa trgom, podižu se javne zgrade, škole, ribarske stanice, zanatske radionice, stambene zgrade i brojni privredni objekti (1756. otvorena je pivara i pecara, a 1764. jedna od najvećih tekstilnih radionica u Bačkoj). Apatin je proglašen za grad i stalno trgovište sa posebnim statusom 1760. godine. Krajem XVIII veka katastrofalna poplava je uništila veći deo grada. Ubrzo je severoistočno od Pivare formiran novi centar grada, čime je utemeljeno uobličavanje grada koje se u velikoj meri sačuvalo i do danas. Apatin je doživeo snažan ekonomski uspon tokom XVIII i prve polovine XIX veka, pre svega zahvaljujući zanatstvu, trgovini i brodogradnji. Osnivanjem banke i štedionice 1869. godine otvorena su vrata industrijskom razvoju. Otvorene su brojne ciglane za proizvodnju cigle i crepa. Apatin je železničkom prugom sa Somborom i Sontom povezan 1912. godine, a 1920. godine osnovano je brodogradilište. U toku Drugog svetskog rata Apatin je bio u sastavu Hortijeve Mađarske, a za vreme Batinske bitke grad je postao prava ratna baza. Apatin je oslobođen 1944. godine. U periodu od 1945-53. godine naseljena je 1.061 porodica sa 6.258 članova srpskog stanovništva iz like. Nacionalni sastav opštine je značajno promenjen.

Apatin je opština koja po poslednjem popisu stanovništva iz 2002. godine ima 32.813 stanovnika. Od ukupnog broja stanovnika ove opštine najviše je Srba (61%). Mađara ima 12 %, Hrvata 11%, a ostalih 16% stanovnika izjasnilo se kao: Rumuni, Crnogorci, Jugosloveni, Albanaci, Bošnjaci, Bugari, Bunjevci, Goranci, Makedonci, Muslimani, Nemaci, Romi, Rusi, Rusini, Slovaci, Slovenci, Ukrajinci.